هزاره پیوند

خبر تکمیلی

یاد آوری:

طبق اظهارات رسمی مقامات ایران، کل جمعیت مهاجر افغانستانی دو میلیون وپانصد هزار نفر میباشد. حال اگر تمام این افراد چه مرد وچه زن وکودک شیر خواره را کارگر به حساب بیاوریم؛ باز هم 3 میلیون نفر نمیشود.

با اجازه تون این قسمت که از بیخ دروغ محض است.

حساب وکتاب در آمد کارگران مهاجر افغانستانی مقیم ایران چنان اغراق آمیز ومسخره است که خبرگزاری های ایران هم باورشان نشده وتیتر خبر را اینگونه انتخاب کرده اند:  درآمد باورنکردنی اتباع افغانی در ایران!

نکته:

مدت است وضعیت کارگران مهاجر افغانستانی در مطبوعات ایران سر زبانها است. از آنجای که در سال تولید ملی وحمایت از کار ایرانی قرار داریم، امید وارم با سوی مدیریت از طرف مسئولان ایرانی، برکات و خدمات این سال خدشه دار نشود ولقمه حلال به کام جامعه ای زحمت کش مهاجر افغانستانی مقیم ایران تلخ نگردد. انشا الله

این روز ها سر "کل" جناب کرزی خیلی شلوغ است. اگر قره قولی اش را بردارد شما متوجه این قضیه میشوید.

عرض شود که؛ بعد از امضا قرارداد بین افغانستان وآمریکا که مخالفین آنرا بین ((کرزی واومابا))میدانند، بیشتر کشور های خارجی خواستار انعقاد چنین قراردادی با افغانستان شده اند.

خبر های سری که بنده با استفاده از بند"پ" بدست آوردم وخیلی موثق هم هست، حکایت از آن دارد که تعداد کثیری از کشور های شرقی وغربی، پشت درب کاخ ریاست جمهوری افغانستان صف کشیده ودر بدر دنبال چند دقیقه نوبت ملاقات با جناب کرزی میباشند.

 درخواست برای بستن قرارداد بسیار فراوان است ودلیل اصلی این درخواست ها هم این است که میگویند؛ حالا که امریکا درافغانستان حضور دارد واین حضور حداقل تا ده سال دیگر تضمین شده است، پس بهتراست تا ازقافله جهانی عقب نمانده ایم زود افتخار امضا کردن این قرار داد رادرکارنامه خود ثبت کنیم.

تا جای که من میدانم، این کشور ایران هست که سفت وسخت مخالف این قرار داد هست وکشورهای دیگر اگر هم مخالف باشند، بروی مبارک خود نمی آورند. لازم به ذکر است که  اوایل همین هفته پاکستان هم ایران را تنها گذاشت وبه جرگه موافقین این قرارداد پیوست.

از من نشنیده بگیرید وغال ومغال هم نکنید. اگر وضعیت به همین منوال پیش برود وبعد از هند، ایتالیا، انگلستان، فرانسه، آمریكا، آلمان ، ترکیه وچند کشور دیگر که توی صف هستند، قرارداد مشابه قرارداد آمریکا با افغانستان امضا بکنند، بدون شک درچنین وضعیتی ایران دوراه بیشتر نخواهد داشت.  راه اول شنابرخلاف جهت آب ولجبازی با ملت افغانستان وجامعه ای بین المللی که این کارهزینه زیادی برای ایران خواهد داشت. راه دوم بستن یک همچین قرارداد با دولت جناب کرزی.

حال به نظر شما کدام گزینه اتفاق خواهد افتاد؟

این وب سایت در آخرین گزارش خود دست به روضه خوانی وضجه وناله ای عجیبی زده است که دست هر روضه خوان خالی بند را از پشت بسته است.

این گروه در دوسال گذشته با سخیف ترین روش از منافع ملی افغانستان دفاع کردند ومتاسفانه در بیشتر مواقع به دروغ  متوصل شدند تا به زعم خودشان روی افگار عمومی تاثیر گزار باشند.

در این مطلب نه قصد نفی طرز تفکر این گروه است ونه نقد فعالیت های شان بلکه در یک کلام میتوانم بگویم که این گروه منافع مذهبی شان بر منافع ملی مردم افغانستان ارجحیت دارد واین بسیار خطرناک وبه زیان ملت مظلوم افغانستان است.

در  مطلب ذیل نا امیدی ودلخوری این گروه به وضوح مشاهده میشود وصد البته تهدید های در لابلای نوشته هاجود دارد که شدیدا" باعث نگرانی برای امنیت آینده افغانستان میباشد.

اینجا را بخوایند:

حالا وقتی دعوای زرگری نیست. هرگونه تصمیم نادرست ونابخردانه میتواند سرنوشت صد ها هزار مهاجرافغانستانی را دستخوش تحولاتی جبران ناپزیری بکند.

امروز وبسایت خبری شفاف به نقل از روزنامه هشت صبح نوشت: تلاش یک جریان مشکوک برای تعطیلی سفارت افغانستان در تهران.  لطفا" خبر را بخوانید وبرگردید همینجا.

خب قضیه چیه؟ کسی میداند؟ شاید از صد نفر یکی نداند که چه خبر است. اما بنده خدمت تان عرض میکنم جریان این گیله وشکایت چیست.

همانطور که اطلاع دارید مدت چند روز است که مهاجرین به اصطلاح غیر قانونی که دوسال قبل در طرح شناسایی وزارت کشور ایران شرکت کرده بودند، برای دریافت پاسپورت خانوادگی به شعبه های تعین شده توسط سفارت افغانستان و اداره اتباع در استان تهران، مراجعه میکنند.

قرار شنیده ها در هر شعبه چند نفر از طرف سفارت افغانستان به عنوان ناظر حضور دارند. وباز هم طبق اظهارات شاهدان عینی حضور این افراد باعث شده است که کارمندان این شعبه ها نسبت به سالهای گذشته رفتار مناسب تر وبهتری داشته باشند که باعث خوشحالی وامید واری زیادی میباشد.

کم وبیش شنیده بودم که در این شعبه ها اختلافاتی بین افراد ایرانی که به عنوان پیمان کار مشغول هستند وافراد ناظر ازطرف سفارت افغانستان وجود دارد اما انچه که مشخص است این است که این اختلافات بیشتر شده وکار به گیله وشکایت رسمی رسیده است.

در این وضعیت دوحالت وجود دارد. در حالت اول باید خوشحال باشیم که افراد معرفی شده از سوی سفارت افغانستان به وظیفه انسانی وملی خود عمل کرده ونسبت به رفتارکارمندان ایرانی حاضر در این شعبه ها معترض شده است که این خود  بلوغ فکری وباز گشت اعتماد به نفس از د ست رفته مرم مارا میرساند. اما در حالت دوم وطرف دیگر قضیه نباید فراموش کرد که حدود 280 هزا خانوار افغانستانی هم اکنون در انتظار گرفتن پاسپورت ومتعاقب آن اخذ ویزا وسکونت قانونی در ایران میباشند وباز هم نباید نظر دورداشت که این طرح که سفارت افغانستان هم در آن ذینفع است، هزینه سنگینی را رو دوش مهاجرین گذاشته است طوریکه هر پاسپورت در مرحله اول بدون ویزا 135 هزار تومان هزینه مستقیم دارد که با افزدون بیکاری وگرفتاری های جانبی، این هزینه ها بیشتر هم میشود.

نگارنده از ابتدا به این طرح خوشبین نبودم وطرح مذکور را مانند کف روی آب میدانم که هرلحظه با وزش یک نسیم ملایم ممکنه غرق بشود. از طرفی باید توجه داشته باشیم که مسئولان ایرانی در چنین مواقعی اصلا" دوست ندارند موضوع هر چقدر هم که مهم باشد رسانه ای بشود. اگر این وضعیت بهبود نیابد وسوی تفاهم ایجاد شده برطرف نشود ممکنه کسی از راه برسد وبگوید تعطیل است. دیگر پاسپورت نمیدهیم.!

بنا براین مسئولان محترم سفارت افغانستان توجه داشته باشند که برای درست کردن ابرو، چشم  مهاجرین را کور نکنند.

در خاتمه امیدوارم اتفاق ناگواری پیش نیاید که بعدا" باعث پشیمانی بشود. ولی یک چیزی ثابت شد آنهم رفتار ناشایست نسبت به مهاجرین و"صبر ایوب وار" آنها در سالهای گذشته.

کمی خیالم راحت!

سرانجام قرارداد استراتژیک بین کشورآمریکامعروف به(شیطان بزرگ) وافغانستان عزیزدردانه فاره ای کهن(آسیا) امضا شد.

آنچه که در شبکه اطلاع رسانی افغانستان نشر شده است این است که این قرارداد حوالی نیمه شب درتاریخ12/2/1391 درکاخ ریاست جمهوری افغانستان، بین آقایان حاج کربلایی حسین اوباما وزوارحامد کرزی امضا شد.

بنده با بی حوصلگی تمام خط ها وسطر ها دنبال کردم تا رسیدم به اینجا که نوشته بود:این موافقتنامه تا پایان سال 2024 میلادی (سال 1404 هجری شمسی) دارای اعتبار است برای من دنبالکردن مطلب تا همینجا کافی بود ودیگه نمیدانم چه نوشته است. راستش حقیر هیچ نفهمیدم تنها چیزی که متوجه شدم این بود که از واژه های"طرفین" وداراز مدت" فراوان استفاده شده بود. حال چرا وچه معنی دارد من نمیدانم.

اینکه عرض کردم کمی خیالم راحت شد بابت این بود که: دوست داشتم مدت زمان این قرارداد انقدر طولانی میبود که ما فردی بنام "جهادی وجنگ سالار"در افغانستان نداشتیم وهمه این عزیزان با کمال عزت واحترام میرفتند در بهشت واز انجا نظاره گر آینده افغانستان می شدند. ودیگر اینکه در یک مطلبی حاج کربلایی حسین اوباما را کا کا سیا خطاب کرده بودم که مزاج خونندگان خوش نیامده بود ودر اینجا خواستم جبران کنم تاباشد که حقی از کسی ضایع نشود.

دوم:

در بهمن واسفند ماه سال 1389 وهمزمان با مطرح شدن این قراراداد در فضای مجازی، دومطلب جداگانه تحریر ونشرکردم.یکی بنام  ایجاد پایگاه نظامی(دائم) امریکا در افغانستان، آری ویانه؟!.دیگری بنام: ایجاد پایگاه دائم آمریکا درافغانستان، چرا مخالفت وچرا موافقت؟! در این دومطلب هر آنچه به نظرم میرسید به سمع ونظر خوانندگان رساندم وحالا بعد از امضا شدن این قرارداد همانی شد که من نوشته بودم.

سوم:

نمیدانم کار خدا هست ویا کار بندگانش که بعد از حدود دوسال بحث وجدل بین مخالفین وموافقین این قرار داد، حالا که این قرارداد به رسما" به مدت 10 سال بین کشورهای آمریکا وافغانستان امضا شده است همه طرفین راضی هستند. همه این رضایت هم به عدد 10 ختم میشود.

مخالفین وموافقین با دم خود گردو میشکنند ودارند از باداران واربابان خود جایزه میگیرند. یکی میگوید: این زحمات ومخالفت های من بود که مدت این قرارداد از 99 سال به 10 سال رسید وتا ده سال دیگر خدا بزرگه کی مرده کی زنده.! ده سال دیگر آش همین وکاسه همین فقط کمی روغنش را زیاد کن. آن یکی هم میگوید من بودم که با فعالیت هایم دماغ این مخالفین عصر حجری را به زمین مالیدم وکاری کردم که این قرارداد امضا بشود این سنگ بنارا من گذاشتم ده سال دیگر هم کاری ندارد آش همین کاسه همین فقط کمی روغنش را زیاد کن.

چهارم:

یکروزی در تلویزیون ایران یک بحث کار شناسی بود که بنده بعد از تما شای آن بحث مطلبی نشر کردم به این عنوان:رسانه های ایران،مسایل افغانستان، کارشناسان یکبارمصرف! در این مطلب کارشناس ایرانی میگفت این قرارداد امضا میشود ولی کار شناس افغانستانی محکم پایش را در یک کفش کرده بود واگر مجلس کمی خودمانی بود به حضرت عباس قسم میخورد که این قرارداد امضا نمیشود.

پنجم:

این قرارداد واقعآ درــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ از مدت خواهد بود. دراصل هیچ تفاوتی ندارد حالا  9 تا ده سال میشود 90 سال فقط چیزی که برای ملت مضر هست این است که هرده سال باید شاهد بحث وجدلهای بی ثمر ومصرف انرژی وحدر رفتن زمان باشیم.

ودر آخر: توراضی من راضی...لق برادران ناراضی.